افغان و افغانستان در آئینۀ شعر    مرتب  ولی احمد نوری

اشــــــــــعــــــــار

ز. نگاه

ای پور افغان ای جوان ** خوش قلب وصاف ومهربان **    افغان بمان ،  افغان بمان

فقط  به نام ملت افغان ستان ** همه   آئید جمع و مطلب خود شادمان کشید

ف. عصیان

 پور افغان، دشمن اعدای من ** ای  امید  نا امیدی  های  من  

به این نام است شان و شوکت ما ** ز  افغان   پایه  های  وحدت  ما 

مونژه  تول  د یو  افغان،  په نامه  یادیژو **  چه مو څوک جدا کوی بس مخ یی تور دی

نیفتادی ز پا ای پهلوان، افغان ستان من **  تن خونین و دست بسته، پایت را شوم قربان

ای  خانۀ   معارف   افغان  چرا  جرا؟ **  از علم و دانش این همه عریان چرا چرا؟

آن سیه مست خون آشامی که دلها پاره کرد **  رو سیه  در پیشگاه  قوم افغان  گشته  است   

ای وطن ای مولد و ماوای من افغان دیار **   آنچه می بائیست داری از عطای کردگار  

خانۀ دیرن من، مادر شیرن من **   کی  به برت  آیم  ای افغانستان

پر ځان باور کره افغان زامنه **  ای د ملت د لاس عصا زامنه **  ای د افغان مشګل کشا زامنه

آهــنــــگ هـــــــا

   ای هیواده

?

 دا وطن مو ځان زمونږ   دا افـغـانستان زمــونــږ

 افغانستان سلام

?